X
تبلیغات
رایتل























قاصدکی می گرید

کاش لبخندی باشم روی لبانت..............کاش

در زندگی زخم­هایی هستکه مثل خوره روح  را آهسته در انزوا می­خورد و می­تراشد. این دردها را نمی­شود به کسی اظهارکرد، چون عموماً عادت دارند که این دردهای باورنکردنی راجزواتفاقات و پیش­آمدهاینادر و عجیب بشمارند و اگر کسی بگوید یا بنویسد، مردم بر سَبیل عقاید جاری و عقاید خودشان سعی می­کنند آن را با لبخند شکاک و تمسخرآمیز تلقی کننند.  

نوشته شده در چهارشنبه 6 بهمن 1389ساعت 03:35 ب.ظ توسط دلارام|

Design By : Night Melody