پرستوها بازگشتند و ترانه خواندند

تو نیامدی

درختان بیدار شدند و به شکوفه نشستند

تو نیامدی

خانه ها تکانی به خود دادند و تمیز شددند

تو نیامدی

آدمها به خرید عید رفتند و نو نوار شدند

تو نیامدی

بهار آمد و طبیعت دوباره جان گرفت

تو نیامدی

نیامدی من به گوشه غم خزیدم

موسیقی بهارم صدای ضبط شده شعرهایت شد

درخت افکارم خواب مانده و از شکوفه خبری نیست

خانه ام مملو از گرد و غبار خاطراتی ست که نمیخواهم بتکانمشان

لباسم به تن کهنه شد و بدر نرفت تا بوی نگاه تو حفظ شود

فردا بهار می آید

ولی تو نه فردا می آیی نه فرداهای دگر